مخالفت با آن پيامبر ، بدبختى و عذاب يا هلاكت و نابودى دنيا را در پى خواهد داشت ، و انواع عذاب در آخرت را ؛ و اينجاست كه به پيامبر نذير و منذر يعنى بيم دهنده گفته مىشود . از طرفى ديگر ايمان به رسول و فرمانبردارى از وى ، سعادت و فرخندگى دنيا ، و رحمت و بخشايش ، و رضايت و بهشت خدا را در آخرت به همراه دارد ، و در اين صورت اين پيامبر بشير و مبشّر يعنى بشارت دهنده است . بنابر آنچه كه گفتيم هر رسولى « نبى » است ، و هر نبى صفى و برگزيدهء خداست اما هر « نبى » الزاما رسول و پيامبر نخواهد بود . 8 - أولو العزم : عزم در لغت به معناى تصميم قلبى براى قيام به امرى و پايدارى و شكيبايى در راه آن است . و در مصطلح اسلامى : پيامبران اولو العزم عبارتند از : نوح ، ابراهيم ، موسى ، عيسى و محمد صلوات اللّه عليهم اجمعين . 9 - بشير و نذير : بشّره بشىء : مژده نيكش داد و در چنين صورتى مژده دهنده را بشير و مبشّر گويند . و انذره الشىء و بالشىء : او را از چيز هولناكى بترسانيد ، مثلا مىگويد اخطار مىكنم و تو را از عاقبت آن مىترسانم ، پس از آن بپرهيز . چنين كسى را منذر و نذير گويند . و در مصطلح اسلامى : نام بشير و نذير در قرآن بر پيامبرانى اطلاق مىشود كه خداوند آنها را به سوى قومى فرستاده است . چنان كه فرموده : وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ إِلَّا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ * « 1 » و ما پيامبران را جز بشارتگر و بيم دهنده نفرستاديم . إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلَّا خَلا فِيها نَذِيرٌ « 2 » ما تو را به حق بشارتگر و بيم دهنده فرستاديم و هيچ امتى نبوده جز آنكه در

--> ( 1 ) - انعام / 48 ؛ كهف / 56 . ( 2 ) - فاطر / 24 .